DESERT SIN - THE EDGE OF HORIZON

Η αλήθεια είναι πως οι προσδοκίες μου για το (ν' ακριβολογήσω και για τα τρία) blog ήταν να ανανεώνεται συχνότερα. Όμως κάτι -το βασικότερο- η έλλειψη χρόνου, κάτι η έλλειψη έμπνευσης και διάθεσης που οφείλεται στην κόπωση και τις κάθε είδους σκοτούρες που γεννά η ανιαρή καθημερινότητα (κάπου, προσφάτως, έγραφα για την μέριμνα) μ' έκαναν λιγότερο δημιουργικό ως προς την ποσότητα των αναρτήσεων.
Να πεις ότι απουσιάζουν τα ερεθίσματα; Καινούριο Candlemass, καινούριο Heaven & Hell, οι δισκάρες των Slough Feg, Crescent Shield και Heart of Cygnus, η επιστροφή των Spitfire, η ενδιαφέρουσα (εν' πρώτοις) περίπτωση των Roswell Six και πληθώρα νέων κυκλοφοριών ... να 'χουμε να γράφουμε και να συζητάμε.Πριν απ' όλα αυτά όμως ας δώσω προτεραιότητα σε κάποιους κυρίους που μου προέκυψαν από το πουθενά μονοπωλώντας τις ακροάσεις : λέγονται Desert Sin, έρχονται απ' την Αυστρία και το ντεμπούτο τους -The Edge of Horizon- δεν αφήνει τίποτε όρθιο στο διάβα του.
Η πρόταση του πενταμελούς συγκροτήματος είναι μελωδικό heavy/power μεσαίων -κατά βάση- ταχυτήτων με το επικό στοιχείο να συνυπάρχει και σε σημεία να κυριαρχεί.
'Ομορφα (θα πείτε) και τί τους διαφοροποιεί απ' τα εκατοντάδες-χιλιάδες group που συνωστίζονται κάτω απ' την ίδια ταμπέλα; Ο συνθετικός οίστρος, οι εκπληκτικές μελωδίες (πόσο δύσκολο να γράφεις μελωδίες και να παραμένεις heavy συνάμα χωρίς να ξεπέφτεις στην παγίδα της εμπορικής ευτέλειας;), τα φοβερά riff και κυρίως τα πανέμορφα μουσικά διανθίσματα.Όταν ο δίσκος ξεκινά με το έπος Shadow Queen καταλαβαίνεις πως κάτι ξεχωριστό σε περιμένει εδώ. Οι Desert Sin δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, μας δείχνουν όμως νέους τρόπους χρήσης. Λοξοκοιτάζουν και στις δύο όχθες του Ατλαντικού χωρίς να αλληθωρίζουν. US Metal - Euro Power σε θαυμαστή όσο και εύθραυστη ισορροπία, σφιχτοδεμένα τραγούδια, ελεγχόμενη κι εξευγενισμένη επιθετικότητα. Ααα!!! ναι, κι ένας τραγουδιστής από άλλο πλανήτη. (ΤΙ ΦΩΝΗ !!!)
Νομίζω πως δεν είναι άστοχος ο παραλληλισμός με τους Saint Deamon και την περσινή ευχάριστη έκπληξη του In Shadows Lost From the Brave αν κι οι Σουηδοί είναι περισσότερο προσανατολισμένοι μουσικά στην δική μας ήπειρο. Παιδιά των Lost Horizon και οι δύο, χωρίς πάντως την μεγαλοφυή παράνοια των τελευταίων.Με τέτοιο ντεμπούτο οι Desert Sin θέτουν τον πήχη ψηλά, πολύ ψηλά. Αν καταφέρουν και ανταποκριθούν, οι Viron βρήκαν ισχυρό ανταγωνιστή. Σε κάθε περίπτωση, το κέρδος δικό μας. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ!

CITADEL - GAME, LIGHT AND SHADOWS

Ο οργασμός που παρατηρείται τελευταία στην Ρωσία κυρίως από νέες (κατά κανόνα χωρίς συμβόλαιο) μπάντες χρίζει ιδιαίτερης προσοχής. Αφορά όμως άλλη ανάρτηση καθώς τούτη έχει σκοπό να παρουσιάσει τους πολλά υποσχόμενους CITADEL οι οποίοι ιδρύθηκαν στις αρχές του αιώνα. Το ντεμπούτο τους (μας) προέκυψε το 2003. Ένα ep πέντε κομματιών με τίτλο τ' όνομά τους που διατίθεται για δωρεάν ''κατέβασμα'' απ' την ιστοσελίδα τους. Το δεύτερο δισκογραφικό πόνημα (και πρώτο πλήρες) ακολούθησε λίγους μήνες πριν : Game, Light and Shadows.
Η εισαγωγή του εναρκτήριου Curator φέρνει στον νου το Pull me Under (βλ.Dream Theater) αλλά σύντομα οι διαθέσεις φανερώνονται. Πομπώδες / συμφωνικό power metal στο ύφος των παλαιών καλών Nightwish. Όσοι αγαπήσατε το Oceanborn και το Wishmaster θα ανακαλύψετε ένα συγκρότημα που εξελίσσει τον ήχο, το ύφος κι όχι απλό υποκατάστατο.Όσοι απογοητευθήκατε (δικαίως) από την mainstream στροφή των Φιλανδών εδώ θα ''χτυπήσετε'' φλέβα χρυσού. Επικό, συμφωνικό, πομπώδες euro power μ' έντονο το folk στοιχείο κι εξαιρετικά ακουστικά μέρη. Κυριαρχεί ο λυρισμός, η μελωδία, η fantasy ατμόσφαιρα, η ευγένεια. Δίπλα στις κιθάρες και τα πλήκτρα το φλάουτο σε -επίσης- πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ σε περισσότερες απ' τις μισές συνθέσεις το βιολί προσθέτει μαγευτικά ηχοχρώματα σ' αυτόν τον μουσικό καμβά. Προσθέστε σ' όλα τούτα και μία μικρή διάθεση για πειραματισμό : πόσοι θα μπορούσαν να φαντασθούν πως σε τραγούδι με τίτλο Sword θα ''χωρούσε'' σόλο με...σαξόφωνο;;; Όλα αυτά βέβαια εάν δεν σας ενοχλούν οι Ρώσικοι στίχοι (εμένα καθόλου). Ααα, και το Shabash είναι το δικό τους Moondance.Να πω και κάτι αιρετικό; Οι Citadel δεν είναι απλά η φυσική συνέχεια των πραγματικών Nightwish αλλά υπάρχουν σημεία στα οποία υπερτερούν. Δεν αναφέρομαι στην έμπνευση και τις υπέροχες μελωδίες, όμως εδώ ακούω μπάσο, κιθαρίστες που ''κατέχουν το τόπι'', μία ΦΩΝΑΡΑ την Anastasya (την θεωρώ καλύτερη της Tarja και εφάμιλλη της Floor Jansen) κι έναν πληκτρά που δεν πάσχει από Hollywood-ιανές / Soundtrack-ικές μεγαλομανίες.Οι Citadel αριθμούν επτά μέλη (συν τρεις guest - ο βιολιστής παίζει σ' έξι τραγούδια) και μέσα από έντεκα συνθέσεις που διαρκούν κάτι λιγότερο από μία ώρα παρουσιάζουν την δική τους (ενδιαφέρουσα) οπτική για το πως πρέπει να παίζεται το ατμοσφαιρικό power σήμερα μέσα σε απόλυτα κλασικές συντεταγμένες αλλά όχι παρωχημένο. Αξίζουν της προσοχής σας και κυρίως ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΥΦΟΥΣ...

HAMMERFORCE - DICE

The mirror calls me, the bell tolls

The wheel of life - it rolls
This magic door to worlds of war
That's what I'm looking for.

Η αυγή του 2009 δείχνει υποταγμένη στη Ρωσική επέλαση όσον αφορά το heavy metal. Μετά την μελωδία των The Arrow έρχεται κι ο power metal κεραυνός των HAMMERFORCE αναγκάζοντας Γερμανούς και βορειοευρωπαίους ν' αναρωτηθούν ποιος τους έκλεψε την φλόγα.

Το DICE δείχνει να ξεπήδησε από την μεσαία περίοδο των Blind Guardian . Δεν αντιγράφει, δεν μιμείται. Υιοθετεί, δανείζεται, εμπνέεται, αναδημιουργεί. Συμφωνικό (μην τρομάζετε...καμία σχέση), σε σημεία επικό, καταιγιστικό - σχεδόν οργιώδες - heavy/power που παρασύρει τα πάντα στο διάβα του, υπερχειλίζει από ενέργεια και πάθος.

I left my prison behind
Now I have nowhere to hide

Dice (με τη σχεδόν...ντίσκο;;; εισαγωγή), Fury of the Nordmen, Fall of Monsegur, Quest to the lonely Mountain επαρκή δείγματα ποιοτικού power metal, τ΄οποίο κόντρα στις επιταγές της εποχής, της αξιολύπητης μουσικής βιομηχανίας και των ευνουχισμένων συγκροτημάτων που προβάλλονται ως αναμορφωτές - σωτήρες δημιουργεί τους δικούς του ήρωες στο μοναχικό μονοπάτι της αφοσίωσης.

Drowned in darkness
Chased by madness
Calm and fearless
Covered by the night.

Το ντεμπούτο των HAMMERFORCE παραμένει δίχως δισκογραφική στέγη - πλην Ρωσίας - και το group ψάχνει για εταιρία. Δεν μπορεί θα υπάρχει κάποιος αρμόδιος που ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΟΣ...